Ο Άρης επανήλθε φέτος στη συνήθη κανονικότητα, όσο κι αν αυτό πονάει τον κόσμο του...

Καλημέρα και καλή χρονιά!

Δεν περίμενα το σημερινό παιχνίδι για να διαπιστώσω αυτό που ήταν ήδη πασιφανές από...
πέρυσι ακόμη!
Κι εξηγούμαι: Πέρυσι, είχαμε την γνωστή ιστορία με το Κορονοϊό, που οδηγούσε παγκόσμια,
σε αναβολή αγώνων των διοργανώσεων. Στη χώρα μας, σε συνδυασμό με την χρήση -για πρώτη φορά-
του VAR, σ' όλο το πρώτο γύρο, η τύχη ήταν με το μέρος της ομάδας (Άρης), κάτι που αποτυπώθηκε μέχρι τον αγώνα με την Λαμία (ήττα 2-0).
Η κατάληξη, γνωστή: Αντί να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία ο Άρης, όχι μόνο τον έφτασαν οι... παραπαίοντες αντίπαλοι (Π.Α.Ο.Κ., Α.Ε.Κ., Παναθηναϊκός), αλλά μέχρι να τερματίσει... τρίτος, έφτυσε αίμα, καθώς, κατάφερε να χάσει από τον ανύπαρκτο πέρυσι Παναθηναϊκό (εντός), Α.Ε.Κ. (εντός, σ' εξ' αναβολής παιχνίδι, που όπως αποδείχθηκε ήταν εξαιρετικά κομβικός για τα Play-Offs),
ενώ πέρα από την ήττα στην Λαμία, δεν μπόρεσε να νικήσει -έστω και δύσκολα- τον Παναιτωλικό, εντός (0-0)! Δεν ξέρω αν μπορούσε ή όχι να γίνει καλύτερη διαχείριση του υλικού, αλλά η δικαολογία των συνεχόμενων αγώνων, καταρρίφθηκε από τον βασικό -όπως αποδείχθηκε- περισυνό αντίπαλο, τον Π.Α.Ο.Κ.!
Φέτος, τα πράγματα, έχουν... επανέλθει στην συνήθη κανονικότητα, όσο κι αν πονάει τον κόσμο του Άρη. Ξεκινώντας από τον ευρωπαϊκό αγώνα, που αποκλείστηκε στο τελευταίο λεπτό (εμένα δεν μου έδειξε ότι μπορούσε να βάλει παραπάνω από δύο γκολ), στη συνέχεια, το πρώτο καμπανάκι για μένα, ήταν ο αγώνας του πρώτου γύρου με τον σημερινό αντίπαλο!
Από 'κεί και πέρα, όσοι πίστεψαν ότι η εμφάνιση από το άδικο (κατά ένα μέρος) αποτέλεσμα με την Α.Ε.Κ. θα ήταν η πραγματική εικόνα της ομάδας, μάλλον βλέπουν με κίτρινα γυαλιά!
Από σήμερα έχω πειστεί, ότι η χρονιά θα κυλήσει σ' αυτό το μοτίβο:
Με αναλαμπές και χωρίς να ξέρουμε πότε θ' αποδώσει τις όποιες -αμφιβόλου- δυνατότητες
έχει η ομάδα.
Η άποψή μου, είναι ότι καλύτερα να εκφράζουμε την αγανάκτηση στο διαδίκτυο,
παρά στο γήπεδο κι αφού έχουμε δει ένα μεγάλο μέρος των αγώνων της ομάδας!
Κάτι τελευταίο:
Τους τελευταίους μήνες, παρατηρώ αποδέσμευση Ελλήνων νεαρών ποδοσφαιριστών που έχουν συμμετάσχει στα φιλικά του καλοκαιριού και μάλιστα έχουν σκοράρει!
Αναφέρομαι στους Χατζηπιρπιρίδη και Ασλανίδη (δανεικός αν θυμάμαι).
Υποτίθεται, έχεις Έλληνα προπονητή και θα υπήρχε το ενδεχόμενο να προωθούνταν
στην πρώτη ομάδα, με συμμετοχές -έστω ως αλλαγή για 30'- σε παιχνίδια με τους θεωρητικά υποδεέστερους αντιπάλους.
Γιατί τόση ξενομανία; Καλοί οι ξένοι (μέχρι 3-4η θέση και ημιτελικά κυπέλλου), αλλά
τί μέλλον ή έστω συνέχεια θα έχει η ομάδα, όταν διώχνει αυτά τα παιδιά μ' αυτό τον τρόπο;
Τελειώνοντας, δεν περιμένω καλύτερη εικόνα. Αυτή θα είναι και δυστυχώς, από το καλοκαίρι
(από 1η Ιούνη εως -το αργότερο- 10 Ιούλη) θα πρέπει να έχει αλλάξει άρδην όλη η ομάδα!
Κι ας τερματίσει και την επόμενη χρονιά εκτός εξάδας!
Αγωνιστικό πλάνο και προοπτική που να φαίνεται καί στο γήπεδο, να υπάρχει και τότε πρέπει να περιμένουμε τ' αποτελέσματα που ονειρευόμαστε!
Να ξέρει ο κόσμος του Άρη, ότι, για μένα, αν θέλεις να είσαι ομάδα πρωταθλητισμού, πρέπει να εκμεταλλεύεσαι την παρατεταμένη κακή περίοδο των αντιπάλων που παρότι υπολείπεσαι σε τίτλους,
ωστόσο η αγωνιστική τους εικόνα, σου δίνει το περιθώριο να έχεις επιβληθεί, έναντι των αντιπάλων σου, τερματίζοντας τουλάχιστον τρεις συνεχόμενες χρονιές από πάνω τους, χωρίς ήττα (ισοπαλία το χειρότερο αποτέλεσμα) και να τους έχεις μεταφέρει την ψυχολογία που σου είχαν ριζώσει:
Κάθε χρόνο από κάτω.

Σχόλια