H ντροπή της πεντάρας ξεπλύνεται μόνο με πεντάρα στα Γιάννινα

 

 


Καλησπέρα...
Για μένα δύσκολο να ξεχαστεί ο πόνος από τον αγώνα με τον ΠΑΣ.
Για να κλείσω την αναφορά μου, στο προηγούμενο παιχνίδι, η ντροπή ξεπλύνεται μόνο με αντίστοιχης έκτασης νίκη με τον ίδιο αντίπαλο (ΠΑΣ Γιάννινα) και με παρόμοιο σκορ!


Στον χθεσινό αγώνα με τον Π.Α.Ο.Κ., τώρα:
Έχει θέματα στην τελική πάσα η ομάδα και ειδικά, όταν δεν έχει την μπάλα ο Ντιαγέ ή ο Μπερτόλιο ή ακόμη και ο Γκάμα. Από τα λίγα που καταλαβαίνω, πίσω από τον Καμαρά, δεν βλέπω να έχει δουλευτεί ην ομάδα χωρίς αυτούς που προανέφερα!

Επίσης, παρατηρώ ότι ο Γκαρσία θα έπρεπε να χρησιμοποιείται τακτικά, τουλάχιστον ως "άσσος στο μανίκι", μια που απ' ό, τι δείχνει κατά την παρουσία του, είναι αρκετά καλός μέσα στην μεγάλη περιοχή, ακόμη και στην μικρό χώρο, μπροστά στον τερματοφύλακα.


Δείχνει (ο Γκαρσία) ότι το έχει το γκολ και κατά την γνώμη μου, ταιριάζει μπροστά με τον Καμαρά. αλλά όπως προανέφερα, χρειάζεται πολλή δουλειά στην τακτική της δημιουργίας, κυρίως σε οργανωμένη άμυνα, αλλά παρατηρώ και μια σχετική αδυναμία όταν γίνεται κατοχή της μπάλας μετά από κλέψιμο, πρώτα από μπροστά, όπου χρειάζεται γρήγορη σκέψη και μηχανικές κινήσεις (το έδειξε σ' ένα βαθμό σε κάποια φιλικά, στο πρώτο στάδιο της προετοιμασίας και στη νίκη με την Δυναμό Μόσχας αν θυμάμαι καλά) και έπειτα όταν ξεκινάει η αντεπίθεση πίσω από το κέντρο και πριν πάει η μπάλα στον Ντιαγέ.

Σχόλια