Για χρόνια ο μπασκετικός ΠΑΟΚ ήταν αόρατος για πολλούς. Όχι γιατί δεν υπήρχε ρεπορτάζ, αλλά γιατί δεν «πούλαγε». Κάποιοι που αυτοαποκαλούνται δημοσιογράφοι είχαν εξαφανιστεί, βολεμένοι στην αφάνεια, γράφοντας για μια ομάδα μόνο όταν δεν υπήρχε τίποτα σοβαρό να γράψουν. Μέχρι που εμφανίστηκε ο Τέλης Μυστακίδης. Τότε είδαμε σκηνές απείρου κάλλους. Οι ίδιοι άνθρωποι που δεν πατούσαν στο Παλατάκι, που δεν ήξεραν καν το ρόστερ, έκαναν τεμενάδες για να χωθούν πρώτοι σε μια συνέντευξη. Ξαφνικά έγιναν insiders, φίλοι του ρεπορτάζ, ειδικοί στο project. Όλα μέλι–γάλα, αρκεί να υπάρχει πρόσβαση και λίγη προβολή. Και μόλις ήρθε η πρώτη ήττα, βγήκαν από τις τρύπες τους. Στήθηκαν στη γωνία, με το κινητό στο χέρι, έτοιμοι να κράξουν στο X. Όχι για να κάνουν κριτική, αλλά για να ικανοποιήσουν το κόμπλεξ τους. Το αστείο; Το κοινό τους δεν γεμίζει ούτε μισή κερκίδα παιδικού–εφηβικού αγώνα. Sites χωρίς επισκεψιμότητα, «εκπομπές» που τις βλέπουν φίλοι, συγγενείς και δυο τρία στη...
- Λήψη συνδέσμου
- X
- Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
- Άλλες εφαρμογές